Do seminariów trafiają starsi, nie zaraz po maturze. Przyszli księża chcą służyć Panu Bogu i ludziom

Wbrew lansowanej ostatnio opinii o spadku liczby powołań, na Dolnym Śląsku jest więcej chętnych do kapłaństwa niż rok temu.
Do legnickiego Wyższego Seminarium Duchownego zgłosiło się siedemnastu kandydatów, w tym aż sześciu z Legnicy. W ubiegłym roku było ich w sumie jedenastu. We Wrocławiu w tym roku przygotowanie do kapłaństwa rozpocznie dwudziestu alumnów, rok temu było o sześciu mniej. Do świdnickiego seminarium, podobnie jak przed rokiem, zgłosiło się trzynastu mężczyzn.

Dlaczego wybierają taką drogę? Wojciech Kapusz, który we wtorek zdawał egzamin do seminarium w Legnicy, podkreśla, że przede wszystkim jest to pragnienie służenia Bogu i ludziom.

- Kapłaństwo to dar i tajemnica, nikt z nas chyba tak na sto procent nigdy nie wie, dlaczego chce być księdzem - mówi. Zanim postanowił zostać duchownym, przez trzy lata pracował jako kierowca tira. Przejechał całą Europę. - Ale cały czas czułem w sercu, że jest coś ważniejszego - dodaje Wojciech Kapusz.
Rektorzy dolnośląskich seminariów zgodnie opowiadają, że przyszli klerycy, pytani o motywację, mówią o chęci sprawowania mszy świętej i służenia innym ludziom.

- Właściwie wszyscy piszą, że chcą pomagać ludziom i służyć Bogu. Dlaczego taka kolejność? Może tak właśnie świat, z którego przychodzą, widzi Kościół - zastanawia się ks. Leopold Rzodkiewicz, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy.
Księża rektorzy obserwują, że do seminariów częściej przychodzi starsza młodzież. Przed laty kandydaci na księży zgłaszali się zazwyczaj zaraz po maturze. - Teraz może potrzebują więcej czasu na odkrycie powołania, ale za to ich decyzje są bardziej przemyślane - dodaje ks. Rzodkiewicz. - Tutaj mają się nauczyć Kościoła. Na nowo doświadczyć Pana Boga i przekonać się, czy odnajdą się w pracy w parafii.

Nie wszyscy, którzy uczą się na księży, dotrwają do święceń kapłańskich. To normalne. Zazwyczaj w trakcie nauki odchodzi ok. 30-40 procent.
- Seminarium to czas weryfikacji i rozeznania, czy rzeczywiście będą umieli służyć ludziom, czy chcą być księżmi - dodaje ks. Tadeusz Chlipała, rektor WSD w Świdnicy. - Muszą być pewni, że ich służba jako kapłanów nie obróci się przeciwko nim samym.
Łukasz Czaniecki, kleryk V roku ze Świdnicy, postanowił być księdzem, bo chce się poświęcić innym. - Widzę, że przynosi mi to radość i daje szczęście - mówi.
Na jakich księży dziś czekają parafianie? - Na takich, którzy bardziej wychodzą do ludzi i zachęcają do działania - mówi Małgorzata Maziarz z Lubina.

Jak wygląda egzamin?

Kandydaci do seminarium duchownego powinni się odznaczać właściwą postawą moralną i odpowiednimi uzdolnieniami intelektualnymi.
Muszą złożyć cały plik dokumentów, m.in. podanie o przyjęcie do seminarium, metrykę chrztu i świadectwo bierzmowania, świadectwo maturalne, opinię księdza proboszcza, opinię katechety, zaświadczenie o stanie zdrowia z kwalifikacją do podjęcia nauki. Muszą przejść rozmowę z rektorem uczelni, a także zdać egzamin pisemny, na którym wykażą się wiedzą z katechizmu Kościoła katolickiego, znajomością Ewangelii i niektórych pism papieskich, np. listów do kapłanów. Ich życie musi być zgodne z zasadami Ewangelii.


Potrzebujemy nieuciążliwych pośredników

Z Arturem Sporniakiem, publicystą "Tygodnika Powszechnego", rozmawia Agata Grzelińska

Na Dolnym Śląsku jest w tym roku więcej chętnych do seminariów niż rok temu. Mówią, że chcą odprawiać msze i pomagać ludziom.
Jestem zaskoczony. W Polsce ciągle trwa boom papieski. Papież przyciągał również powołania, ale nie sądzę,
że tak będzie zawsze. Dlatego mniej bym się zdziwił, gdyby pani zapytała o spadek powołań do kapłaństwa.

Czyli kryzys powołań to wymysł mediów?
Ostatnio Leszek Balcerowicz zwrócił uwagę, że słowo "kryzys" dobrze sprzedaje się w mediach...

Czego ludzie oczekują od duchownych? Jakich księży dziś potrzebują?
Takich, którzy będą pośrednikami między Bogiem a ludźmi w sposób nieuciążliwy. Wiara żyje we wspólnocie. Potrzebujemy koordynatorów, którzy będą tę wspólnotę spajać wewnętrznie. Cieszę się, że ci, którzy przychodzą, mówią o sakramentach, o mszy, bo księża mają być przede wszystkim szafarzami sakramentów.

Niekoniecznie nauczycielami? Menedżerami? Biznesmenami?
Niekoniecznie. Wolę księdza, który się jąka, ale rozumie pewne sprawy i jest pokorny wobec Boga, niż takiego, który wszystko wie lepiej. Potrzebujemy wierzących księży, czyli w pewnym sensie też bezradnych wobec Boga, którzy zadają sobie te same pytania, co my. Którzy w konfesjonale będą próbowali wejść w skórę spowiadającego się człowieka, a nie przedstawiali swe mądrości.

Agata Grzelińska

Napisz komentarz!