Niedziela, 28 maja 2017 r.   Imieniny: Augustyna, Jaromira, Wilhelma
Witaj, Społecznosć Lubina gość! Zarejestruj się lub Zaloguj do serwisu | Ilość osób online 68

Portal Lubina


UWAGA! Ten serwis uzywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegladarki oznacza zgode na to) ->>




Wiadomości z Lubina
Cuprum Arena na finiszu rekomercjalizacji Cuprum Arena na finisz...
Galeria Cuprum Arena w Lubinie jest w trakcie rekomercjalizacji. Jak przebiega ten proces? Jakie zmiany zatem zaszły w ostatnim czasie w Cuprum ... »Remont ulicy Rubinowej w Oborze zakończony Remont ulicy Rubinowej...
Zakończyła się modernizacja ulicy Rubinowej w Oborze. Zakres rzeczowy zadania objął przebudowę  drogi wewnętrznej na działkach nr 354/3 ... »Lubin. Zmagania sześciolatków w dniu dziecka Lubin. Zmagania sześci...
Z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka w Regionalnym Centrum Sportowym w Lubinie odbędą się „Zmagania sześciolatków”,są to rad... »Marsz dla Życia i Rodziny przejdzie ulicami Lubina Marsz dla Życia i Rodz...
W niedzielę 28 maja w Lubinie odbędzie się IV Marsz dla Życia i Rodziny. W programie tego wydarzenia jest m.in. uroczysta msza, przemarsz prz... »

» archiwum wiadomości


Reklama
Magazyn elubin.pl

silesianseo.pll
















Twoja wyszukiwarka

Zdrowie
Edukacja
Miasto
Lokale

Czy wiesz, że...?
Czy wiesz, że?...Według danych z roku 2008 średni dochód na mieszkańca powiatu lubińskiego wynosił 5432,4 zł brutto. Jest to najwyższy wynik w Polsce

Pogoda
YoWindow.com
Wiadomości z Lubina i okolic

Historia Lubina
Data dodania: 13 kwietnia 2017 — Kategoria: Wiadomości

Historia Lubina

Lubin należy do jednych z najstarszych polskich osad, choć jego początki nie są jeszcze dobrze znane.

Już w XII stuleciu Lubin był grodem kasztelańskim. Prawa miejskie uzyskał jeszcze przed 1319 r. Początkowo należał do księstwa głogowskiego, a później do legnickiego. Potem przez stulecia był siedzibą władz powiatowych. Po 1810 roku powiat ten wchodził w skład nowo powstałej wtedy rejencji legnickiej, istniejącej aż do 1945 roku.

Rok 1170 uznaje się za najwcześniejszą datę dotyczącą Lubina – jest to rok powstania warowni założonej przez księcia Bolesława Wysokiego, siedzibę przyszłej kasztelani – podstawowej jednostki ówczesnego podziału terytorialnego dzielnicy śląskiej.

Ówczesny Lubin stawał się lokalnym ośrodkiem życia gospodarczego i zdecydowanie formował się na przyszłą osadę typu miejskiego. Miasto powstawało stopniowo: z zespołu osadniczego, na który składały się: gród obronny, osada targowa i podgrodzie.

Pierwszym znanym kasztelanem lubińskim był niejaki Ulrich, wymieniony w dokumencie z 1224 roku.

Braki w normach prawno-organizacyjnych zwyczajowego prawa polskiego wiązały się z koniecznością lokacji miasta na prawie niemieckim, czyli z nadaniem Lubinowi szerokiego zakresu uprawnień miejskich wzorowanych na prawach miasta Magdeburga.

W świetle zachowanych źródeł nie można dokładnie określić czasu lokacji. Pewne jest, że w 1295r. Lubin określony już był jako miasto: dokument wydany przez księcia Konrada II żagańskiego dotyczący wymiaru sprawiedliwości, wymienia wójta dziedzicznego „advocatus hereditarius”, mieszczan „cives” a Lubin nazywa „civitas”.

Pierwsi mieszkańcy lokacyjnego Lubina rekrutowali się spośród przybyszów z Niemiec.

Istotnym elementem dziejów Lubina było rozwijanie (rozpoczętego już na przełomie XIII/XIV wieku) procesu wykształcania się organu miejskiej administracji samorządowej, czyli rady miejskiej z burmistrzem na czele.

Dla rozwoju miasta ważny był okres rządów księcia Ludwika I na zamku lubińskim w latach 1348-1358. To wtedy wzniesiono mury obronne opasujące miasto, kaplicę zamkową, a także zostały ofiarowane miastu dwa wielkie dzieła: kodeks z legendą o św. Jadwidze, sławny rękopis Mikołaja Pruzi oraz kronika książąt polskich.

W XV wieku lubinianie zetknęli się z zagrożeniami wojennymi, co było o tyle zaskakujące, że Śląsk przeżywał wówczas dość dłuższe okresy spokoju, a solidne mury miasta jeszcze bardziej odsuwały możliwości zagrożenia. A jednak pojawiło się ono w groźnej postaci za sprawą czeskich husytów, dla których bogaty Lubin okazał się pożądanym obiektem ataków.

Mimo to miasto miało sporo szczęścia i nie doznało wówczas istotniejszych szkód. Mogło zatem powrócić na drogę pomyślnego rozwoju, ułatwioną teraz przejściem miasta do Piastów legnicko-brzeskich.

W okresie piastowskim miasto otrzymało wiele przywilejów, w tym nawet prawo bicia własnej monety, posiadało na własność komorę celną, młyn, staw rybny, dobrze prosperowały cechy rzemieślnicze sukienników, piekarzy, rzeźników Szkoła mieściła się w wieży kościoła parafialnego.

Okoliczności zewnętrzne, które miały wpływ na Lubin, od połowy XVI w. destabilizowały w mniejszym lub większym stopniu jego kondycję gospodarczą. Jednak pod koniec stulecia miasto należało do znaczących w skali regionu, a informacja o nim wybiegała daleko poza granice Śląska.

W kosmografii Giovanni Botera zatytułowanej „Le relationi universali divise in quatro parti” odnajdujemy opis regionu, w którym to poza Wrocławiem, jako stolicą, wymieniono trzy śląskie miasta. Były to : Lignicia, Glogovia i Lubena.

W 1613 roku 18-letni książę Jerzy Rudolf został władcą księstwa i „panem na Lubinie”. Okazał się jednym z najlepszych gospodarzy wywodzących się z domu piastowskiego.
Zdecydowane działania księcia okazały się korzystne dla Lubina, ale nie zaowocowały tak, jak można było oczekiwać. Zabrakło bowiem czasu. Zbliżała się nieuchronnie wojna 30-letnia. Największy kataklizm w dziejach Śląska, który tragiczne wycisnął piętno na losach społeczności lubińskiej i substancji materialnej miasta. Bezpośredni udział miasta w tej wojnie zakończył się w 1642 roku.

Druga połowa XVII stulecia rozpoczęła się dla miasta nie tylko od dokonywania bilansu zniszczeń, ale i podejmowania decyzji, które miały przywrócić jego normalne funkcjonowanie.
Po śmierci ostatniego Piasta Jerzego Wilhelma w 1675 roku Lubin znalazł się pod władzą Habsburgów. Dynastia ta przywiązywała dużą wagę do rozwoju handlu i przemysłu, a szczególną opieką otoczyła śląskie sukiennictwo.

Nowy i ostatni etap w nowożytnych dziejach miasta rozpoczął się 16.V.1741 r., gdy wkroczyły do niego wojska pruskie. Trwała wówczas od 1740 r. pierwsza wojna o śląską sukcesję pomiędzy Austrią a Prusami. Prusacy zajęli miasto i odtąd przeszło na 200 lat we władanie Prus.

Na pełną stabilizację musiał Lubin poczekać jeszcze ponad 20 lat. Należał bowiem do tych śląskich ośrodków, którym przypadło w udziale doświadczyć skutków drugiej (1744-1745) i trzeciej wojny śląskiej (1756-1763).

Szczególnie dramatyczny dla Lubina okazał się rok 1757 kiedy to został podpalony przez oddział Chorwatów i niemal całkowicie zniszczony. Ofiarą płomieni padł wówczas ratusz wraz z dokumentacją obrazująca dzieje i współczesność miasta.

Początek XIX wieku to okres wojen napoleońskich, w wyniku których mieszkańcy Lubina mocno ucierpieli, przede wszystkim na skutek licznych kontrybucji i sekwestrów na rzecz armii francuskiej.

Na przełomie 1812/13 r. w Lubinie kwaterował sztab armii francuskiej, a przejazdem bywał tu Napoleon. Podczas odwrotu wojsk napoleońskich przebywał w mieście car Aleksander i książę Kutuzow.

W tym czasie Lubin bardzo zubożał i dopiero demonstracje biedoty miejskiej powodują zapoczątkowanie robót publicznych, nie sprawia to jednak większego ożywienia gospodarczego.

Już w pierwszych tygodniach 1848 roku do Lubina docierały informacje o radykalnych wystąpieniach mas zapowiadających Wiosnę Ludów w Europie. Na początku maja 1848 roku w Lubinie został utworzony Związek Patriotyczno-Konstytucyjny.

W drugiej połowie XIX wieku po Wiośnie Ludów w obawie przed wystąpieniami biedoty rozpoczęto większe inwestycje, które zapoczątkowały ponowny rozkwit miasta. Lubin uzyskał połączenie kolejowe z Chocianowem, Głogowem i Legnicą.Wybudowano gazownię, wodociągi, cukrownię i mleczarnię. Powstała pracująca do dziś fabryka instrumentów lutniczych.

W okresie I wojny światowej 1914-1918 Lubin był poza areną wielkich wydarzeń i działań wojennych, ale dotkliwie odczuł skutki gospodarki wojennej – upadek handlu, rzemiosła i przemysłu.

W okresie międzywojennym (1918-1939) Lubin pozostaje nadal poza granicami państwa polskiego. Ma charakter niewielkiego peryferyjnego miasteczka, którego główną racją bytu jest wojskowy garnizon.

W latach II wojny światowej (1939-1945) powstaje w okolicach Lubina duża baza hitlerowskiego lotnictwa. Przemysł lubiński pracuje na rzecz zaopatrzenia armii.

W powiecie powstają liczne podobozy jenieckie i skupiska ludności kierowanej do przymusowej pracy w rolnictwie i przemyśle. Przeważają w ich liczbie Polacy. Szerzą się represje, prześladowania i egzekucje.

Walki o Lubin siły Armii Czerwonej rozpoczęły 7.01.1945 roku i trwały one do 8 lutego. W maju tego roku polskie władze cywilne przejęły majątek miasta. Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do odbudowy miasta.

alt

Słowa kluczowe: lubin historia Lubina
Wyślij link znajomemu: http://elubin.pl/wiadomosci,16517.html
Ten artykuł był czytany 285 razy.


1 komentarz

Napisz komentarz!

~Kuszelas

Gość serwisu
#43772 | 13.04.17 23:59:35Zgłoś naruszenie netykiety/regulaminu.

A cha .............!
Twoje imię: *
Twój komentarz: *
komentarz nie może być dłuższy niż 350 znaków
Znaczniki HTML: Wył.
BBCode: Włączone

Dostępne znaczniki:
[i] pochylenie [/i]
[b] pogrubienie [/b]
[u] podkreślenie [/u]


* - wymagane pola do dodania komentarza.

Wszystkie komentarze umieszczane przez użytkowników i gości portalu są ich osobistą opinią. Redakcja oraz właściciele portalu nie biorą odpowiedzialności za komentarze odwiedzających.



Copyright © 2006-2017 Portal miasta Lubina.
Strona wygenerowana w 2.122 sek.Lubin 1.0