Niedziela, 20 maja 2018 r.   Imieniny: Bazylego, Bernardyna, Bronimira
Witaj, Społecznosć Lubina gość! Zarejestruj się lub Zaloguj do serwisu | Ilość osób online 85

Portal Lubina


UWAGA! Ten serwis uzywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegladarki oznacza zgode na to) ->>


Wiadomości z Lubina
Czekają na kolejne zlecenia Czekają na kolejne zle...
Pracownicy gminnej spółdzielni socjalnej LUX  mają już za sobą pierwsze zlecenia i czekają na kolejne.  Zachęcamy mieszkańc&oacu... »Super Anioły przyznane! Super Anioły przyznane...
19 zgłoszeń wpłynęło do tegorocznej edycji plebiscytu ANIOŁY KULTURY GMINY LUBIN, nagrody przyznawanej za twórczość artystyczną, wyjątkowy... »Lubinianin był strażnikiem, handlował na Allegro, zbankrutował na giełdzie. Teraz jego auta są na każdej ulicy Lubinianin był strażni...
Życiorysem tego biznesmena można by obdarować kilka osób. Żadna nie narzekałaby na to, że ma nudne życie, ale kilka z pewnością kompletnie... »Stary, kopsnij szluga. Stary, kopsnij szluga....
Spotkałem niedawno kolesia, z którym przesiedziałem dwa lata w tej samej klasie. Wspomnień mieliśmy mnóstwo. Buzie nam się nie mogł... »

» archiwum wiadomości


Magazyn elubin.pl

silesianseo.pll














Twoja wyszukiwarka

Zdrowie
Edukacja
Miasto
Lokale

Czy wiesz, że...?
Czy wiesz, że?...1992 Drużyna piłkarska Zagłębia Lubin zostaje mistrzem I ligi

Pogoda
YoWindow.com
Wiadomości z Lubina i okolic

Historia Lubina
Data dodania: 13 kwietnia 2017 — Kategoria: Wiadomości

Historia Lubina

Lubin należy do jednych z najstarszych polskich osad, choć jego początki nie są jeszcze dobrze znane.

Już w XII stuleciu Lubin był grodem kasztelańskim. Prawa miejskie uzyskał jeszcze przed 1319 r. Początkowo należał do księstwa głogowskiego, a później do legnickiego. Potem przez stulecia był siedzibą władz powiatowych. Po 1810 roku powiat ten wchodził w skład nowo powstałej wtedy rejencji legnickiej, istniejącej aż do 1945 roku.

Rok 1170 uznaje się za najwcześniejszą datę dotyczącą Lubina – jest to rok powstania warowni założonej przez księcia Bolesława Wysokiego, siedzibę przyszłej kasztelani – podstawowej jednostki ówczesnego podziału terytorialnego dzielnicy śląskiej.

Ówczesny Lubin stawał się lokalnym ośrodkiem życia gospodarczego i zdecydowanie formował się na przyszłą osadę typu miejskiego. Miasto powstawało stopniowo: z zespołu osadniczego, na który składały się: gród obronny, osada targowa i podgrodzie.

Pierwszym znanym kasztelanem lubińskim był niejaki Ulrich, wymieniony w dokumencie z 1224 roku.

Braki w normach prawno-organizacyjnych zwyczajowego prawa polskiego wiązały się z koniecznością lokacji miasta na prawie niemieckim, czyli z nadaniem Lubinowi szerokiego zakresu uprawnień miejskich wzorowanych na prawach miasta Magdeburga.

W świetle zachowanych źródeł nie można dokładnie określić czasu lokacji. Pewne jest, że w 1295r. Lubin określony już był jako miasto: dokument wydany przez księcia Konrada II żagańskiego dotyczący wymiaru sprawiedliwości, wymienia wójta dziedzicznego „advocatus hereditarius”, mieszczan „cives” a Lubin nazywa „civitas”.

Pierwsi mieszkańcy lokacyjnego Lubina rekrutowali się spośród przybyszów z Niemiec.

Istotnym elementem dziejów Lubina było rozwijanie (rozpoczętego już na przełomie XIII/XIV wieku) procesu wykształcania się organu miejskiej administracji samorządowej, czyli rady miejskiej z burmistrzem na czele.

Dla rozwoju miasta ważny był okres rządów księcia Ludwika I na zamku lubińskim w latach 1348-1358. To wtedy wzniesiono mury obronne opasujące miasto, kaplicę zamkową, a także zostały ofiarowane miastu dwa wielkie dzieła: kodeks z legendą o św. Jadwidze, sławny rękopis Mikołaja Pruzi oraz kronika książąt polskich.

W XV wieku lubinianie zetknęli się z zagrożeniami wojennymi, co było o tyle zaskakujące, że Śląsk przeżywał wówczas dość dłuższe okresy spokoju, a solidne mury miasta jeszcze bardziej odsuwały możliwości zagrożenia. A jednak pojawiło się ono w groźnej postaci za sprawą czeskich husytów, dla których bogaty Lubin okazał się pożądanym obiektem ataków.

Mimo to miasto miało sporo szczęścia i nie doznało wówczas istotniejszych szkód. Mogło zatem powrócić na drogę pomyślnego rozwoju, ułatwioną teraz przejściem miasta do Piastów legnicko-brzeskich.

W okresie piastowskim miasto otrzymało wiele przywilejów, w tym nawet prawo bicia własnej monety, posiadało na własność komorę celną, młyn, staw rybny, dobrze prosperowały cechy rzemieślnicze sukienników, piekarzy, rzeźników Szkoła mieściła się w wieży kościoła parafialnego.

Okoliczności zewnętrzne, które miały wpływ na Lubin, od połowy XVI w. destabilizowały w mniejszym lub większym stopniu jego kondycję gospodarczą. Jednak pod koniec stulecia miasto należało do znaczących w skali regionu, a informacja o nim wybiegała daleko poza granice Śląska.

W kosmografii Giovanni Botera zatytułowanej „Le relationi universali divise in quatro parti” odnajdujemy opis regionu, w którym to poza Wrocławiem, jako stolicą, wymieniono trzy śląskie miasta. Były to : Lignicia, Glogovia i Lubena.

W 1613 roku 18-letni książę Jerzy Rudolf został władcą księstwa i „panem na Lubinie”. Okazał się jednym z najlepszych gospodarzy wywodzących się z domu piastowskiego.
Zdecydowane działania księcia okazały się korzystne dla Lubina, ale nie zaowocowały tak, jak można było oczekiwać. Zabrakło bowiem czasu. Zbliżała się nieuchronnie wojna 30-letnia. Największy kataklizm w dziejach Śląska, który tragiczne wycisnął piętno na losach społeczności lubińskiej i substancji materialnej miasta. Bezpośredni udział miasta w tej wojnie zakończył się w 1642 roku.

Druga połowa XVII stulecia rozpoczęła się dla miasta nie tylko od dokonywania bilansu zniszczeń, ale i podejmowania decyzji, które miały przywrócić jego normalne funkcjonowanie.
Po śmierci ostatniego Piasta Jerzego Wilhelma w 1675 roku Lubin znalazł się pod władzą Habsburgów. Dynastia ta przywiązywała dużą wagę do rozwoju handlu i przemysłu, a szczególną opieką otoczyła śląskie sukiennictwo.

Nowy i ostatni etap w nowożytnych dziejach miasta rozpoczął się 16.V.1741 r., gdy wkroczyły do niego wojska pruskie. Trwała wówczas od 1740 r. pierwsza wojna o śląską sukcesję pomiędzy Austrią a Prusami. Prusacy zajęli miasto i odtąd przeszło na 200 lat we władanie Prus.

Na pełną stabilizację musiał Lubin poczekać jeszcze ponad 20 lat. Należał bowiem do tych śląskich ośrodków, którym przypadło w udziale doświadczyć skutków drugiej (1744-1745) i trzeciej wojny śląskiej (1756-1763).

Szczególnie dramatyczny dla Lubina okazał się rok 1757 kiedy to został podpalony przez oddział Chorwatów i niemal całkowicie zniszczony. Ofiarą płomieni padł wówczas ratusz wraz z dokumentacją obrazująca dzieje i współczesność miasta.

Początek XIX wieku to okres wojen napoleońskich, w wyniku których mieszkańcy Lubina mocno ucierpieli, przede wszystkim na skutek licznych kontrybucji i sekwestrów na rzecz armii francuskiej.

Na przełomie 1812/13 r. w Lubinie kwaterował sztab armii francuskiej, a przejazdem bywał tu Napoleon. Podczas odwrotu wojsk napoleońskich przebywał w mieście car Aleksander i książę Kutuzow.

W tym czasie Lubin bardzo zubożał i dopiero demonstracje biedoty miejskiej powodują zapoczątkowanie robót publicznych, nie sprawia to jednak większego ożywienia gospodarczego.

Już w pierwszych tygodniach 1848 roku do Lubina docierały informacje o radykalnych wystąpieniach mas zapowiadających Wiosnę Ludów w Europie. Na początku maja 1848 roku w Lubinie został utworzony Związek Patriotyczno-Konstytucyjny.

W drugiej połowie XIX wieku po Wiośnie Ludów w obawie przed wystąpieniami biedoty rozpoczęto większe inwestycje, które zapoczątkowały ponowny rozkwit miasta. Lubin uzyskał połączenie kolejowe z Chocianowem, Głogowem i Legnicą.Wybudowano gazownię, wodociągi, cukrownię i mleczarnię. Powstała pracująca do dziś fabryka instrumentów lutniczych.

W okresie I wojny światowej 1914-1918 Lubin był poza areną wielkich wydarzeń i działań wojennych, ale dotkliwie odczuł skutki gospodarki wojennej – upadek handlu, rzemiosła i przemysłu.

W okresie międzywojennym (1918-1939) Lubin pozostaje nadal poza granicami państwa polskiego. Ma charakter niewielkiego peryferyjnego miasteczka, którego główną racją bytu jest wojskowy garnizon.

W latach II wojny światowej (1939-1945) powstaje w okolicach Lubina duża baza hitlerowskiego lotnictwa. Przemysł lubiński pracuje na rzecz zaopatrzenia armii.

W powiecie powstają liczne podobozy jenieckie i skupiska ludności kierowanej do przymusowej pracy w rolnictwie i przemyśle. Przeważają w ich liczbie Polacy. Szerzą się represje, prześladowania i egzekucje.

Walki o Lubin siły Armii Czerwonej rozpoczęły 7.01.1945 roku i trwały one do 8 lutego. W maju tego roku polskie władze cywilne przejęły majątek miasta. Wkrótce po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do odbudowy miasta.

alt

Słowa kluczowe: lubin historia Lubina
Wyślij link znajomemu: http://elubin.pl/wiadomosci,16517.html
Ten artykuł był czytany 436 razy.


1 komentarz

Napisz komentarz!

~Kuszelas

Gość serwisu
#43772 | 13.04.17 23:59:35Zgłoś naruszenie netykiety/regulaminu.

A cha .............!
Twoje imię: *
Twój komentarz: *
komentarz nie może być dłuższy niż 350 znaków
Znaczniki HTML: Wył.
BBCode: Włączone

Dostępne znaczniki:
[i] pochylenie [/i]
[b] pogrubienie [/b]
[u] podkreślenie [/u]


* - wymagane pola do dodania komentarza.

Wszystkie komentarze umieszczane przez użytkowników i gości portalu są ich osobistą opinią. Redakcja oraz właściciele portalu nie biorą odpowiedzialności za komentarze odwiedzających.



Copyright © 2006-2018 Portal miasta Lubina.
Strona wygenerowana w 0.074 sek.Lubin 1.0